Blog van een conflictbegeleider

Voel je je afgesloten? Dit herstelt de verbinding.

Voel je je afgesloten? Dit herstelt de verbinding.
25-08-2021 11:02

'Waar gaat dit allemaal over? Ik bedoel: het leven…
Ik doe mijn dingetjes, om mezelf te amuseren. Ik verdien wat geld, genoeg om me geen zorgen te maken. Ik blijf maar zorgen voor m’n kinderen, al zijn ze oud genoeg om dat zelf te doen… en voor een vriend die dat nodig heeft. Ik doe m'n vrijwilligerswerk…

Argumenten om me vervelend te voelen heb ik eigenlijk niet. Ik heb echt niks te klagen. En toch knaagt er iets... Wat is dat toch?'

 

Tja, 'de zin van het al' niet meer voelen: bij wie komt dat nou niet af en toe opzetten? Meestal vegen we die gevoelens gauw weg met een ‘ach wat, wat zeur ik nou, hou op met die onzin, er zijn mensen die het ècht moeilijk hebben.’  Maar hoe goed kan het zijn om wél een keer stil te blijven staan bij dergelijke ongrijpbare gevoelens? En ze te doorvoelen, in plaats van te overdenken. Anyhow, Ik had er vanochtend een mooie, van-mens-tot-mens uitwisseling over met een coachee.

 

Zou een dergelijk afgesloten gevoel – alsof niets er echt toe doet – samen kunnen hangen met al te materialistische kijk op het leven? Met een kijk die alleen rekening houdt met het concreet benoembare: met het fysieke, het mentale en het emotionele. Alsof dat het enige is. Bij mij lossen dergelijke gevoelens namelijk op als ik me diep in mijn lijf laat zakken, en de zwaarte of diepte van wat ik voel met zachtheid omarm, waardoor dit gevoel zich ontspant en zich zachtjes opent voor me. Soms met een woord. Soms met een beeld. Soms met een woordeloos gevoel van aanvaarding, in vrede. Heling is veelal niets anders dan het vinden van een groter perspectief.

 

Aandacht en liefde hebben voor wat er is in mij, wat dat ook is, dat is wat mij iedere keer opnieuw weer ruimte geeft. Het leegdrinken van die beker lijkt alle stress en ongenoegen op te lossen. Herken jij dat? Hierdoor voel ik weer helemaal de verbinding met mezelf. En het mooie is, dat die verbinding met mezelf me ook de verbinding met het universum, met het geheel, weer doet voelen. Wat het leven weer veel beter draagbaar en de moeite waard maakt. Want we zijn niet alleen. Niet alleen in dit leven, ook niet voorbij dit leven. Wat een zegen is het, je kosmische aard te ervaren.

 

Mijn waarheid is dat het universum er altijd is voor ons. In de zin van dat er altijd licht is. Dat ik het leven kan vertrouwen zoals het is. Ik begin steeds dieper te ervaren hoe ik zelf mijn ervaring creëer, met mijn eigen gedachten. Hoe ik zelf kies voor hoe ik het leven ervaar. Vaak kies ik volkomen onbewust, waardoor ik soms afglijd, totdat ik me weer realiseer dat ik hier zelf een stem in heb. Dat het aan mij is om verbinding te maken met 'het grotere perspectief'en het licht, want niemand anders kan dit voor me doen. Dat ik uit m’n verhaal van dat moment mag stappen, in de ruimte van het niet (hoeven) weten. Dat geeft lucht en voelt goed. 

 

Adem in, voel de aanwezigheid van je lichaam in de ruimte. Adem uit, geef alles wat je te veel is terug aan de aarde, of het universum. Hoe mooi eenvoudig kan het leven zijn….

 

Geniet van je dag, 
AleXandra


NB 1: Behoefte aan een begeleide meditatie (spraakbestand)? Check deze pagina
NB 2: In verbinding zijn met jezelf is natuurlijk ook de voorwaarde voor het in verbinding zijn met de ander. Maar dat voor een andere keer. 

 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  TanX