Blog van een conflictbegeleider

Stel je hebt een vreselijke manager... 10 tips!

Stel je hebt een vreselijke manager... 10 tips!
27-10-2020 18:17

Opgescheept zitten met een lastige manager is geen pretje. Je bent er immers behoorlijk afhankelijk van. Qua taakinhoud, werkplezier, promotiekansen, salaris. En dus is het een goed idee je best te doen voor deze relatie. Ook al gaat dat niet vanzelf. In dit blog vind je 10 praktische tips. 

Ter relativering. Besef dat vervelend gedrag meestal voortkomt uit stress, onwetendheid en gebreken in de opvoeding, zaken waar mensen zelf ook onder lijden. Er wordt veel van managers gevraagd tegenwoordig - organisaties zijn complex en productie-eisen hoog - en menigeen werkt op het randje van zijn energie èn competentie. Bovendien zitten veel managers tussen twee vuren in - het team en de directie - wat geen lekkere positie is. Het is echt niet altijd gemakkelijk om beiden 'fronten' op het werk en dan ook nog eens de wijdopengesperde vogelbekkies thuis tevreden te houden. 

 

Wat te doen? De meeste werknemers zien slechts twee opties: een nieuwe baan zoeken, of de ellende lijdzaam ondergaan. Maar er is nog een derde optie: sta op en doe iets. Zie het als een uitdaging, maak er een leerpunt van voor jezelf: een ontwikkelingsstap. Weggaan kan altijd nog. Je hebt meer macht en meer in je mars dan je denkt! Als het je lukt de relatie tussen jou en je manager te verbeteren is dat voor iedereen goed. Het maakt van jou een betere werknemer en van je leidinggevende een betere manager.

 

Hierop geldt één uitzondering. Wanneer je manager een rasechte manipulator is, zeg dan maar liever zo snel mogelijk je baan op. Een giftige omgeving is slecht voor je. Omgeving zeg ik, want het probleem zit nooit in één persoon alleen. Degenen eromheen die het toelaten zijn ook schadelijk. Geen halt toeroepen aan slecht gedrag is een zwaktebod en onverantwoordelijk. Daarbij zien sommigen er een excuus in om het slechte gedrag over te nemen. Wegwezen dus als je levensgeluk je lief is! En tot die tijd moet je het dan maar doen met één van onderstaande tips (tip 7).

 

Uitgaande van een vervelende, maar niet ondraaglijke situatie hier mijn tips om je leven draaglijker te maken:

  1. Bedenk dat je manager niet alléén maar slechte eigenschappen heeft. Noteer voor jezelf waar deze wèl goed in is, zodat je daar contact mee houdt. Kun je die kwaliteiten niet ophoesten, ga er op letten. En begin ze (hardop) te waarderen. Ook je manager is blij met een schouderklopje zo nu en dan. Op kritiek en irritatie alleen kun je geen relatie bouwen. 
  2. Kijk eens naar je eigen aandeel. Ben jij wel duidelijk, en breng je voor het voetlicht wat je (wèl) wil? Of moeten anderen dat maar aanvoelen? Maak je punt, maar zet je niet tegen de ander af. 
  3. Wen je aan over onbeduidende tekortkomingen heen te stappen. Niemand is bijzonder leuk als hij moe, ziek, of gestressed is: sla daar niet op aan, en neem gedrag dat hier zijn oorzaak in vindt niet persoonlijk. Benoem het gewoon en toon empathie (‘Je bent moe hè, gaat het nog?’), dat verdiept de band.
  4. Hou op met het steunen van onschuldig irritant gedrag. Lach niet om slechte grappen, dat zorgt er alleen maar voor dat je manager ermee door blijft gaan. 
  5. Stel een grens als je manager (of collega) dingen zegt die echt niet kunnen, zoals seksistische of racistische opmerkingen. Zeg dat je dat niet kunt waarderen. Of niet tof vindt. Of ga er overheen met: ‘Haha, er zijn mensen die ècht denken dat ze zoiets tegen een vrouw/man kunnen zeggen en dan leuk worden gevonden!’ Zég wat: verzin iets wat bij jou past. Niets zeggen is geen optie, want onderzoek heeft uitgewezen dat dit als groen licht wordt beschouwd.  
  6. Doet je manager opvallend vijandig of negatief? Wacht tot jullie alleen zijn, en vraag op een niet-aanvallende manier wat er met hem/haar aan de hand is. Gebruik zo'n moment om verbinding te maken. Dat zal zeker gewaardeerd worden. 
  7. Negeer manipulatief gedrag. Conflictsignalen negeren is over het algemeen geen goed idee, behalve als je weet dat je gemanipuleerd wordt. De enige manier om manipulatief gedrag te ontkrachten is door de ander geen (en dat wil zeggen: geen enkel!) houvast te bieden. Dus als je manager met een verleidelijk voorstel komt, ga er niet op in. Noch op allerlei (rare) argumenten om jou te overtuigen. En waak ervoor zijn vervelende, sneaky opmerkingen en persoonlijke hints persoonlijk op te vatten! Niet doen, want daarmee heeft ie je. Een manipulator doet er alles aan om je aandacht te strikken, maar als hij geen vat op je krijgt zoekt hij een ander slachtoffer.
  8. Zijn er ook collega’s die wèl goed met hem op kunnen schieten? (En daarmee bedoel ik niet de hielenlikkers en jaknikkers.) Vraag zo iemand eens hoe jij de relatie met je manager zou kunnen verbeteren.
  9. Verdiep je in verschillen in logica en denkstijl. Mogelijk verklaren de lastige dynamiek tussen jullie. Misschien is je manager bijvoorbeeld meer resultaat- en jij meer procesgericht. Bespreek het een keer, en duidt de verschillen tussen jullie als aanvullend.
  10. En last but not least: weet je baas wel dat je een probleem met hem hebt? Maak een afspraak en vertel hem waar je tegenaan loopt. Maak duidelijk wat het effect van de situatie op jou is. Geef aan wat je wil en probeer tot afspraken te komen. En vergeet niet om gelijk ook een datum te prikken om deze te evalueren!

Mijn idee is trouwens - na 20 jaar conflictcoachingervaring - dat deze situatie niet voor niks op je pad is gekomen. Heb je het gevoel dat het allemaal behoorlijk gecompliceerd ligt en wil je de onderliggende waardevolle boodschap voor jouzelf ontdekken, be my guest!

 

NB het woord manager is mannelijk dus staat er overal 'hij'. Maar je snapt wel dat het ook op vrouwelijke managers van toepassing is...

 

Alexandra van Smoorenburg

 

Gerelateerde artikelen

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Meditatie naar het diepe hart (audio-bestand)

04-09-2020 11:49

Bijgaande meditatie brengt je in korte tijd (20 minuten) bij je gevoel en helpt je je kracht weer terug te vinden. Ik plaatste hem gister onderaan het blog Door Zelfliefde beter in Conflicthantering. Om 'm gemakkelijker vindbaar te maken hierbij nog een keer apart de upload. Zoek een rustig plekje waar je niet gestoord wordt, klik op de grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje, het bestand verschijnt bovenaan in je browser, download op je telefoon, en genieten maar! Zo vaak je maar wil. 

 Giving pure_heart-700x500

 

Deze reactie kreeg ik gisteren al gelijk terug: "Lieve Alexandra, Dank voor je prachtig cadeau. Ik had/heb een droevig hart en kan niet anders zeggen ik heb heerlijk gehuild zo fijn en warm  en teder. Het heeft me zo prettig uit mijn cognitie gehaald en laten voelen hoe het met mijn ademhaling is. En je stem zo fijn fluweel zacht. Dank je wel voor je fijne zijn."

 

Als je vaker berichtjes van me wilt ontvangen (eens per maand of twee maanden, als ik er zin in heb) met mooie ervaringen en info, laat me weten. Groet, AleXandra

Luister!
reacties  0 reacties reageren

Drie voordelen van zelfliefde

Drie voordelen van zelfliefde
01-09-2020 18:19

Zelfliefde maakt het leven stukken leuker en beter. Het heet niet voor niks de bron van alle andere liefdes te zijn! Toch is me opgevallen dat mijn coachees onbewust vaak meer met dit thema worstelen dan hun lief is. ‘Zelfliefde, is dat niet egoïstisch? Ik voel me dan gelijk een beetje fout.' 'Ik doe wel aardig, maar ik ben niet echt zo lief hoor!’ En zo verder. Het grote misverstand is dat mensen menen pas van zichzelf te mogen houden als ze 100% lief, leuk en aardig zouden zijn. Tegen iedereen. En nee, dat zijn ze niet. Ik ook niet. Wie wel?!

 

Van kop tot kont-logica
Dus. Ook al ben je soms een draak, of een gigantische betweter, of een godvergeten loser: geef jezelf gewoon toestemming om van kop tot kont van jezelf te houden, inclusief alle fysieke en geestelijke tekortkomingen en donkere randjes en hoekjes. Want zonder zelfliefde raak je totaal afhankelijk van wat anderen van je vinden. En kom je heel snel in een negatieve spiraal terecht. Maak er een gewoonte van om elke keer als je in de spiegel kijkt of er toevallig langs loopt tegen jezelf te zeggen: 'Hé kanjer!', of 'Dag liefie: ik hou van jou!, of iets dergelijks. Maar niets minder dan dat. 

 

Het beste uit je dwangneurose halen

Nog een tip. Speciaal voor mensen die last hebben van dwangmatige gedachtenpatronen. Denk je constant dingen als: ‘Maar wat als … (ik Corona krijg, het helemaal fout gaat, hij mij bedriegt etc)?’ Of: ‘Ik mag geen fouten maken, ik mag geen fouten maken, let op: maak geen fouten, want dan zwaait er wat!’. Et cetera. Maak dan op een positieve manier gebruik van die gewoonte en vervang die gedachte elke keer dat ie opkomt door een positief statement over jezelf, de ander, of wat er kan gebeuren. Dan heb je tenminste nog wat aan je dwanggedachte! Want je weet: met je denken creëer je je leven. Denk je vervelende gedachten, dan ga je je ook zo voelen. Dus, als je jezelf dan toch wil brainwashen: doe het met positieve in plaats van met negatieve gedachten.

 

Drie voordelen van zelfliefde
Zelfliefde maakt trouwens way beter in conflicthantering. Logisch, want zelfliefde houdt in dat je er mag zijn van jezelf en dat je het normaal vindt dat wat jij voelt en denkt òòk telt. En dat maakt dan weer dat je je grenzen bewuster voelt (voorwaarde om ze te kunnen stellen!) en eerder het gesprek aangaat over iets wat jij vreemd of ongewenst vindt. Wie zichzelf uitvlakt, denkt al gauw dat het aan hem- of haarzelf ligt als ie ergens moeite mee heeft. Tja, en dan komt het niet meer zo van een gesprek...

 

Ware zelfliefde maakt (grappig genoeg) ook minder egocentrisch. Want wie zijn eigen behoeften onderkent en zichzelf accepteert inclusief flaws, snapt dat de ander ook niet perfect is. Het komt eerder in 'm op dat die ander nu eenmaal anders is, en het dus ook anders zal zien, en daar ook recht op heeft. Tja, en daarmee ontstaat al gelijk meer ruimte voor een goed gesprek. Zelfliefde zorgt dus voor meer en een gezondere balans, in welke relatie dan ook.  

 

Zelfliefde dient simpelweg onze optimale ontplooiing als mens. Je hebt dit innerlijke vangnet gewoon keihard nodig om zowel de tegenslagen van het leven als je eigen tekortkomingen op te vangen. Het ontbreken van onnodige innerlijke spanning (bijvoorbeeld door allerlei onzinnige schuld- en schaamtegevoelens) heeft echt een weldadige en helende uitwerking zowel op jezelf als op anderen. Want zeg nou zelf: is het niet heerlijk en inspirerend om te vertoeven in de omgeving van iemand die werkelijke zelfliefde kent? Dan kom je toch helemaal tot jezelf? 


Zelfliefde als mentale hygiene oefening
Ach, er valt zo ontzettend veel te zeggen over dit onderwerp: ik ga maar niet proberen volledig te zijn. Maar ik wil wel nog graag meegeven dat zelfliefde een vorm van mentale hygiene is, die discipline vergt. En daarmee bedoel ik dat je bereid moet zijn in zelfliefde te investeren. Niet één keer, maar iedere keer weer. Dat je bereid moet zijn je koppie - net als de zonnebloem op het plaatje - steeds opnieuw weer naar het licht te bewegen. Naar wat er wèl goed gaat of is. Naar waar je dankbaar voor bent. Naar de schoonheid die er overal om je heen is. Naar al die liefde en effort die mensen om je heen in allerlei zaken stoppen en die jouw leven mooier maken. En ja, die flexibiliteit en openheid opbrengen kost energie! Maar dit is meer dan de moeite waard, want behalve dat het de spirit op het moment zelf hoog houdt heeft de moderne hersenwetenschap uitgewezen dat mensen die verzuimen aan mentale hygiene te doen, bij het ouder worden vanzelf bozer, banger en verdrietiger worden... Hoeveel redenen heb je nog nodig om voor zelfliefde te gaan?

 

Dit allemaal trouwens naar aanleiding van een selfcare-oefening die ik vanochtend voor een van mijn coachees opnam: een meditatie naar het Diepe Hart (een reisje van 20 minuten). In het kader van De Liefde heb ik ‘m voor jou als lezer ook downloadable gemaakt. Als dank voor het lezen van dit blog en als dank voor de mooie, lieve mens die jij bent! :)

 

Een hele mooie ervaring ermee gewenst! Groet en liefs,  

© AleXandra van Smoorenburg

 
PS1 Waar klikken? Op de kleine grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje erin. Het bestand verschijnt bovenin je browser. 

PS2 Gaaf als je een reactie achterlaat hieronder!
PS3 Heb je een vervelend conflict en wil je je daarvan bevrijden: try me, je bent van e welkom

 

Gerelateerde artikelen

Check ook dit vlog: Zelfliefde is niet egoistisch, 2018
 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  
Luister!

Grenzen stellen voor conflictmijders

05-06-2020 14:41

Lastig hè, grenzen stellen. Maar wel nodig. Bekijk deze video om te weten wat het je kost als je het niet doet en wat je er voor terug krijgt als je het op z'n tijd wel doet...

 

En mocht je hierna nog meer willen weten, bijvoorbeeld waar dat toch vandaan komt dat jij en ik en het gros van de mensheid het zo lastig vinden om op te staan en nee te zeggen, of de ander aan te spreken, dan  heb ik hier nog een interessante video voor je: Doorbreek je angst voor het geven van negatieve feedback 

  

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer even of deel het op je tijdlijn!  

Behoefte aan rust? Probeer deze meditatie eens! (audio-opname)

Behoefte aan rust? Probeer deze meditatie eens! (audio-opname)
06-04-2020 12:58

Hoi! Hieronder een begeleide meditatie voor rust, stabiliteit en ruimte (16 min). Je kunt 'm zo op je mobieltje downloaden en dan lekker met je oortjes in beluisteren. Niemand die er last van heeft. En lekker geen beeld erbij, want dat leidt alleen maar af :) 

Hou je mals (taai hoeft van mij niet), leef gezond, en blijf vooral je lieve Zelf in deze onzekere tijden! 

Warme groet,

AleXandra

 

PS Maar niet luisteren terwijl je auto rijdt hè! 
PS Waar je moet klikken? Op de kleine grijze cirkel hieronder met het witte microfoontje erin. Het bestand verschijnt bovenin je browser. 

PS Fijn als je hieronder bij 'reageren' even laat horen of deze meditatie je inderdaad verzachting en rust bracht. Wie weet neem ik dan wel vaker een mooie meditatie voor je op!  

 

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  
Luister!

Tijd voor innerlijk werk! (Coronacoaching)

18-03-2020 14:26

De Coronacrisis verandert de wereld op een ongekende manier. Hoe de toekomst eruit zal zien weten we nu natuurlijk nog niet, maar ik ga er van uit dat het heel anders zal zijn. Is dat slecht nieuws? Nee, want we waren er niet al te best aan toe. Maar dat drong zo slecht door dat het zelfregulatieprogramma van de natuur nu in werking is getreden. Het zou maar zo kunnen dat als we nu ons innerlijke werk goed doen, we ons ontwikkelen van rupsje-nooit-genoeg naar de prachtige veelkleurige vlinder die we in potentie al zijn.

 

Kom, laten we vooraan beginnen, bij onszelf. In deze video een paar reflectievragen om nu aan jezelf te stellen. 

 

Leuk als je wat van je antwoorden deelt hieronder!

 

 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Wat te doen als het over is, maar niet voorbij

Wat te doen als het over is, maar niet voorbij
06-03-2020 16:01

Verlies, of dat nu van je baan is of van een intieme relatie, hakt erin. ‘Sorry, maar ik denk dat het beter is als onze wegen gaan scheiden.’ Bam! 'Huh, wat-de piep?! Waar gaat dit over?!’ Na je eerste, nog vrij redelijke, rationele reactie volgen verdwaasde dagen, weken, maanden waarin je van de ene emotie in de andere tolt. Woede, ongeloof, jaloezie, angst, wraakgedachten, schaamte, zelfmedelijden, verdriet: you got it all. En het erge is: je moet er wat mee. Eromheen leven kan niet. Hoe heb ik deze tsunami niet aan zien komen, vraag je jezelf vertwijfeld af…

 

De afgrond
Het is voor de meesten van ons erg lastig als 'de ander' de relatie verbreekt. Woedend, omdat  die ander ons iets afgenomen heeft. Ons leven. Onze veiligheid. De klootzak. De bitch. Getergd voelen we ons, over zoveel oneerlijkheid. Razend over het verraad. Met daarop volgend de stekende pijn en afgrond zodra we ons realiseren dat we er dus weer alleen voor staan. Opnieuw verlaten. Afgedankt. 'Waarom overkomt mij dat? Wat is er verdomme mis met mij?! Blijkbaar niet goed genoeg... Blijkbaar de liefde niet waard…' De pijn van een gebroken hart is het ergst op onze zwakke plekken.

 

Unfinished business
Het einde van een werk- of partnerrelatie kan net zo traumatisch zijn als het verlies van een arm of been. In de veronderstelling dat we ons zo verschrikkelijk voelen als gevolg van het verlies van die specifieke baan of die ene persoon (waar we juist ooit ons kostbare doch wankele vertrouwen in hadden gesteld!) zien we vaak lang over het hoofd dat de diepe pijn en ontreddering die een verlieservaring ons in sommige gevallen doet voelen, eigenlijk het gevolg is van onze ‘unfinished business’. Van oude wonden, waarvan nu blijkt, dat ze op een dieper niveau toch nog niet (helemaal) geheeld waren.

 

Waar kies je voor?
In plaats van dat het de bron wordt van nog meer schade en vernietiging, kun je van de beeindiging van die relatie ook de eerste stap naar heling en groei maken. Namelijk door te besluiten om je in die pijnlijke omstandigheden niet voor je rotgevoelens af te sluiten. Want psychische pijn kan je vernietigen, maar ook redden. Er bewust doorheen gaan versnelt het helingsproces en brengt een voordien ongekende helderheid. De keus is aan jou.

 

Daar waar het begint
Afgelopen week las ik een opmerking van een Amerikaanse professor en theologe, Barbara Brown Taylor, die schreef: 'Een nieuw leven begint in het donker. Of het nu een zaadje in de grond is, een baby in de baarmoeder, of Jezus in het graf, het begint in het donker.' Prachtig geformuleerd, want dit 'donker' is natuurlijk een metafoor voor al die negatieve en moeilijke emoties waar we last van hebben na een groot verlies. Die gevoelens zuiveren de grond voor het nieuwe begin. 

Groeistadia 
In de tocht naar boven, terug naar het licht, doorlopen we eigenlijk allemaal dezelfde stadia. Kübler Ross benoemde ze al: ontkenning, woede, onderhandelen, depressie (niet per se in die volgorde) en tenslotte aanvaarding. Het is niet ziekelijk als je woedend of depressief (etc) bent na een groot verlies; het is normaal. We hebben die gevoelens en geestesstaten nodig voor ons herstel.

 

Middels de ontkenning geven we onszelf de tijd om de switch te maken. De woede is belangrijk om onze zelfwaarde te hervinden. Met het marchanderen (alles uit de kast halen om het verlorene terug te krijgen) verzamelen we het goede. De depressie brengt ons in contact met onze oorspronkelijke wonden en zet ons aan die te helen. En met de aanvaarding creëren we vaste grond in onze psyche voor nieuwe ontwikkelingen. En die vaste grond is - zoals iedereen die ooit een zaad in een pot heeft gestopt zal weten - een voorwaarde voor 'het zaad van vertrouwen en liefde' om opnieuw te kunnen ontkiemen...   

 

Vertrouwen

Voltrekken die herstelfasen zich 100% lineair? Nope. Sommige mensen slaan fasen over, anderen blijven héél lang in èèn fase hangen, of vallen terug in een eerdere fase. Maar één ding is zeker: je kunt dit proces volledig vertrouwen. Al die emotionele staten van zijn, zijn functioneel in het transformatieproces. En ze trachten te ontwijken of zelfs te verhinderen zal er alleen maar toe leiden dat de pijn langer duurt. Door te durven voelen wat je voelt zal op een goede dag zoals boeddhisten zeggen: 'de verwarring dagen als wijsheid'. En zul je je verrijkt voelen door deze ervaring. Sta je jezelf toe dit proces te doorlopen dan is er geen kwestie van 'of', maar van 'wanneer'. 

 

Zonder veiligheid geen kans op groei
De eerste stap naar zelfbevrijding en groei is dus simpelweg het uiting geven aan je pijn en struggle. Veel mensen hebben daar een veilige plek voor nodig. Iemand die hun proces respecteert en niet gaat lopen trekken en sjorren. Want een mens kan niet op bevel een bepaalde fase doorleven of afsluiten. Zo'n veilige plek is natuurlijk ontzettend fijn als je in de shit zit, en vaak ook noodzakelijk. Desondanks is het eerste wat ik mensen in de Vrijplaats leer, waar ze die veilige plek in zichzelf kunnen vinden. En hoe die plek - ook als ik er niet bij ben - te benutten. Om van daaruit bovengenoemde emotionele fases versneld te doorlopen. Een ontdekking voor het leven. 

 

Weten wat een transformatief conflict- & lifecoachingtraject nog meer brengt? Check deze pagina.

 

Gerelateerde artikelen

 

 

 
 
 
 
Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het!  

Emotionele Intelligentie de beste bescherming tegen burn-out

Emotionele Intelligentie de beste bescherming tegen burn-out
19-09-2019 15:52

1 op de 7 Nederlandse werknemers ontwikkelde volgens TNO in 2018 een burn-out. Te gek voor woorden. Maar 6 van de 7 dus niet. En die hebben het echt niet minder druk! Wat kunnen we van hen leren? De Amerikaanse onderzoekers Wiens & McKee deden er recentelijk uitgebreid onderzoek naar.

 

Lang verhaal kort: hoe beter je met je eigen en andermans emoties omgaat, hoe minder kans op burn-out. Emotionele Intelligentie blijkt de doorslaggevende factor te zijn die opbranden voorkomt. Ook een ander, Maleisisch onderzoek onder hr-functionarissen met burnout wijst in die richting, al legden de onderzoekers hier de oorzaak meer extern, bij zware sociale druk. Toch kwamen ook zij tot hetzelfde advies aan werkgevers: school je werknemers in emotionele intelligentie.* 

 

Okay, hoe beschermt Emotionele Intelligentie tegen burn-out? Wat doen mensen die zeggen het ook erg, of zelfs afschuwelijk druk te hebben, maar daar niet burn-out van raken? Hier wat inzichten vrij vertaald naar Wiens en McKee: 

 

1) Ze doen niet zo druk
Mensen die beter met druk om kunnen gaan, maken meer tijd voor zichzelf, alsook voor de ander. Ze laten bijvoorbeeld gerust een goed gesprek uitlopen, ook al betekent dit dat ze een andere afspraak moeten skippen. Of lopen eerder weg uit een vergadering omdaat ze iets anders belangrijker achten. Ze gaan met andere woorden niet almaar door, maar maken bewuste keuzes voor wat ze wel en niet doen. Ze nemen bijvoorbeeld ook tijd om hun agenda te evalueren, waardoor ze simpelweg beter prioriteren en kwalitatief betere keuzes maken, effectiever werken en meer ontspannen leven. 

 

2) Ze maken zich niet zo druk (maar let op!)
Zich niet druk maken houdt niet in dat ze alles wel best vinden en onverschillig staan tegenover beleving. Emotioneel intelligente mensen zijn juist een meester in het onderkennen van hun emotionele reacties en gevoelens, en dragen daar op een positieve manier zelf zorg voor. Wanneer ze bijvoorbeeld bang zijn dat iets misschien verkeerd zal gaan geven ze dat gerust aan zichzelf toe. Of als er iets stagneert of frustreert, dan erkennen ze dat en doen er iets mee. Ze staan m.a.w. open voor zichzelf en hun eigen beleving, en nemen daar verantwoordelijkheid voor. Ook houden ze beter contact met waar ze wèl blij, tevreden of dankbaar voor zijn!

 

3) Ze hoeven niet perfect te zijn van zichzelf 

Emotioneel intelligente mensen blijken een realistische, vrijgevige kijk op het leven te hebben. Ze hebben niet perse de ambitie opgegeven om ergens heel goed in te willen zijn, maar dwingen zichzelf niet om overal de beste in te moeten zijn. Ze gunnen de ander ook zijn plekje aan het firmament. Dit leidt ertoe dat ze gemakkelijker hulp van anderen accepteren, en  anderen gemakkelijker gelijk geven. Ze weten immers dat zij niet de enige zijn die zich inzetten,  en dat 'het goede' niet alleen aan hen te danken is! Ze koesteren m.a.w. zowel zelfvertrouwen als bescheidenheid. Dat maakt hen tot prettige mensen om mee samen te werken.   

 

4) Ze nemen en genieten van pauzes

Emotioneel intelligente mensen zien het als hun recht en eigen keuze om pauze te nemen (waaronder ook toiletbezoek). En de kosten van die keuze nemen ze voor hun rekening. Zoals het aangaan van de discussie over het ontbreken van pauze. Of het afzien van het (verneukeratieve) imago van 'de diep loyale collega (of big shot) die alles aan kan en niemand ooit in de steek zal laten'. Of het laten schieten van het vooruitzicht op een promotie als gevolg van voornoemd imago. Voor hen wegen dit soort van kosten ruim op tegen de gevolgen van 'alsmaar doorgaan'. Ze zijn bewuster van de waarde van hun gezondheid, ook in relatie tot hun carriere op de lange termijn.  

 

Hoe zit het bij jou? Begin je moeite te krijgen met ontspannen? Vind je assertief zijn lastig? Ik kan je in een kort, transformatief coachingtraject helpen de angel in dat innerlijke conflict te vinden en je precies dat te leren, wat jij nodig hebt om een gezonde manier van handelen en reageren te ontwikkelen. Daar heb je je hele leven profijt van. Met 20 jaar ervaring in het begeleiden van mensen in conflict en met dreigende burn-out, vooral in de Zorg en Welzijnssector alsook in het Onderwijs, kan ik alleen maar zeggen: investeer in jezelf voor het te laat is (gebruik er desnoods je opleidingsbudget voor). Een burnout is hels, en kost mensen veelal heel wat meer dan alleen hun baan! Vraag je af: is dit het leven dat ik mezelf gun?  

 

Op jouw groei en welzijn,

AleXandra van Smoorenburg

 

* Aantekening: maar natuurlijk geeft ook Emotionele Intelligentie je geen 100% garantie dat je geen burnout oploopt. Misschien kun je wel prima met allerlei misverstanden omgaan, maar gebeuren er dingen in je leven gebeuren waardoor je tijdelijk helemaal naar de klote gaat. Als daar dan nog zware werkdruk bij komt kan zomaar het lijntje breken. Het gaat altijd over de combinatie van in- en externe factoren.

  

Gerelateerde blogs

Blog: Hieraan merk je dat je perfectionisme je in de weg zit, 2019
Blog: Teveel stress beschadigt je hersenen, 2015
Blog: Wat te doen als de werkdruk je te hoog wordt, 2014

 

btn_e-zine

 

Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het! 

reacties  0 reacties reageren

Niet conflict, maar conflictvermijding vormt het grote gevaar op de werkvloer

Niet conflict, maar conflictvermijding vormt het grote gevaar op de werkvloer
30-08-2019 13:22

Conflictvermijding is naar mijn mening een groter probleem op de werkvloer en in de samenleving dan agressie. Mensen die zich soms te agressief uiten krijgen al gauw het stempel van lastig en/of onhandelbaar, maar hoe eerlijk is dat? Het is goed te beseffen dat er achter elke agressor één tot een heel leger aan conflictmijders huist.

 

Conflictvermijding is lang niet zo onschuldig als het klinkt, zowel voor de conflictmijder zelf, als voor de omgeving. Behalve dat conflictmijders zichzelf onbewust en ongewild in een achterstandspositie plaatsen (uiteindelijk gaat het altijd ten koste van henzelf), lokt conflictvermijdend gedrag superieur, dominant, intimiderend, alsook agressief gedrag uit van de andere partij en/of houdt dit in stand. Een destructief mechanisme waarvoor conflictmijders, hoe aardig ze ook zijn en hoe superieur ze zich ook voelen aan de persoon met het korte lontje, ten volle medeverantwoordelijkheid dragen.  

 

Denk maar eens aan die pestkop op de afdeling. Die kan dat toch alleen maar doen omdat iedereen eromheen wegkijkt en verzuimt op te komen voor het slachtoffer?! Wanneer en door wie worden de wegkijkers op hun verantwoordelijkheid in dit spel gewezen?
Of denk eens aan de gestresste manager, die alleen nog maar kan hameren op strategie en productie en zijn medewerkers onder druk zet? Die kan dat toch alleen maar doen omdat diezelfde medewerkers hun grenzen niet aangeven? 

 

Ben jij toevallig leidinggevende en denk je nu: 'Oeps, maar wacht 's even, assertieve medewerkers, daar moeten we er niet teveel van hebben', dan heb ik hier een belangrijke boodschap voor je: elke assertieve medewerker is goud voor de organisatie. Hoe assertiever de medewerkers, hoe gezonder, plezieriger en productiever de afdeling. Terwijl elke conflictmijder al deze dingen ondermijnt en in gevaar brengt!

 

Maar veel leidinggevenden zien het gewoon niet. Al zit er een heel veld van ja-knikkers (en nee-doeners) om hen heen dan nog zien ze het niet. Nee dus, het is niet zo dat een windstil werkklimaat een goed teken is! Wat normaal is, is dat er af en toe wrijving en discussie is. Thuis is het toch ook niet altijd windstil! Mensen verschillen van mening. En dat is maar goed ook, want daardoor blijven we ons ontwikkelen. Windstilheid op de werkvloer wil niks anders zeggen dan dat het voor medewerkers niet veilig is om hun beperkingen, belemmeringen, grenzen en afwijkende meningen naar voren te brengen. 

 

En nee, een hoog ziekteverzuim- en/of vertrekpercentage zijn echt niet volledig te wijten aan de medewerker, die het allemaal niet aankan. Hoe het werk georganiseerd is, het tempo, en de sfeer op het werk spelen hierbij net zo'n grote, zo niet een nog grotere rol. Hoog ziekteverzuim en een groot verloop in personeel zijn een serieus signaal voor de organisatie om in de zelfreflectie-stand te gaan. Relaties, ook werkrelaties, creëer je samen, en de bereidheid naar het eigen aandeel te kijken dient van twee kanten te komen. 

 

Toegegeven: het kan behoorlijk lastig zijn het lek te vinden als medewerkers geen sjoege geven, cq niet assertief zijn cq overwegend conflictmijdend zijn. Maar het goede nieuws is dat je er als organisatie een hoop aan kan doen om dat te voorkomen.

 

En dus zeg ik tegen alle leidinggevenden, HR-mensen en bedrijfsartsen onder jullie: wake-up! Het aller-aller-allerlaatste wat je wil is conflict de kop indrukken en conflictvermijdend gedrag belonen door het te waarderen. ('Ach wat een prettige medewerker ben je toch, nooit een ongewogen of onvertogen woord.') Wanneer je stuit op medewerkers die je laten bungelen (ja zeggen, nee doen); als er geroddeld wordt, als je passieve agressie voelt, als er bondjes zijn en medewerkers buiten de groep vallen, als er rare uitvallen zijn, een hoog ziekteverzuim is, veel verloop onder het personeel is: schakel! Conflictvermijdend gedrag sloopt je medewerker en je organisatie.

 

En nee, grijp nou niet gelijk naar een mediator of bemiddelaar! Veel belangrijker is te bevorderen en ondersteunen dat mensen zelf hun conflict op een volwassen manier oplossen. En is dat voor één of beide partijen een brug te ver, biedt dan conflictcoaching aan (dat is dus een specialisme!), opdat ze leren de angel bij zichzelf te verwijderen, en leren op een respectvolle en effectieve manier het lastige gesprek aan te gaan. Ook met collega's die heeeel anders denken en voelen dan zij, en/of een andere (hogere of juist lagere) positie bekleden in de organisatie. Van 'mamma erbij halen om het gesprek te modereren' groeien mensen niet!

 

Dus, ontwikkel oog en waardering voor conflict. Geef mensen de veiligheid dat conflicten er mogen zijn; dat ze er waarschijnlijk niet voor niks zijn, en dat ze benut kunnen worden. Faciliteer dat ze ermee aan de slag gaan. Die veilige container bieden is cruciaal. En als het dan toch fout dreigt te gaan, gooi medewerkers dan geen vis toe (bemiddeling), maar een hengel (conflictcoaching)! Op die manier stroomt voor je het weet het vertrouwen en het plezier terug in de organisatie en bouw je trefzeker aan een veerkrachtige organisatie.  

 

© drs Alexandra W.M. van Smoorenburg

 

Gerelateerde blogs

Youtube filmpje: Over conflictvermijding en 'losing it all', juli 2019
Blog: Hoe om te gaan met onoplosbaar conflict?, aug 2016

Blog: Meebewegen, of grenzen stellen? februari 2015

 

btn_e-zine

 

Vond je dit artikel de moeite waard? Reageer, like of deel het! 

 

Doelen waar je hart van gaat zingen!

Doelen waar je hart van gaat zingen!
20-08-2019 17:29

Stoppen met werken rond je veertigste om te gaan genieten van het leven, zonder dat je ontzettend veel geld hebt gespaard. Een droomscenario waar Nieuwsuur gisteravond een nieuwsitem over uitzond. Zo was er o.a. een stel te zien dat hun eigen huis verhuurde en zelf in de garage was gaan wonen, om een half jaar per jaar te kunnen reizen. Wat een heerlijk nieuwsitem! En wat zal hier in veel Nederlandse huiskamers over nagepraat en weggedroomd zijn! Bij ons in ieder geval wel :)

 

Want hoe kwamen deze mensen ertoe om die keuze te maken? Hoe durfden ze dat aan? Dat is echt niet zo gemakkelijk! Want wie stopt er nou met werken zonder zichzelf eerst volkomen zeker te hebben gesteld? De mensen om ons heen, nee, de hele maatschappij, spiegelt ons voor dat zoiets alleen maar kan als je of de jackpot gewonnen hebt, of een totaal onverantwoordelijk mens bent. Maar is dat wel zo? Toevallig hoorde ik hier vanochtend Vishen Lakhiani, de CEO van Mindvalley, iets heel interessants over zeggen.

 

Lakhiani legde uit dat het superbelangrijk is onderscheid te maken tussen ‘middeldoelen’ (means goals) en einddoelen (end goals). De meeste mensen richten hun leven in op middeldoelen. Bijvoorbeeld op het krijgen en behouden van een goede baan. Dat is een middel om geld te kunnen sparen om tzt met pensioen te kunnen gaan en vakantie te kunnen houden. Maar door al je energie op het middel te focussen houd je jezelf gevangen in een situatie van uitgesteld geluk.

 

Hoe kun je er nu voor zorgen dat je IN HET HIER EN NU een veel gelukkiger leven leidt? Een kwestie van strategie als ik Lakhiani mag geloven. Door je veel meer te focussen op je einddoelen: op dat waar je hart van gaat zingen! Dit helpt je om nu al een leven te gaan leiden dat jij de moeite waard vindt. En wat is er belangrijker dan dat? Je kunt morgen wel dood zijn, toch? En het leuke is: het is niet eens zo moeilijk om zo’n leven te leiden. Ik ga je doorvertellen hoe. 

 

Einddoelen zijn doelen waar het je uiteindelijk om te doen is. Einddoelen vallen volgens Lakhiani altijd op een of andere manier in een van de volgende 3 emmertjes: 

Einddoelen

 

Om nu een leven te leven dat je echt wil, dien je jezelf slechts 3 vragen te stellen en daar naar te leven:

1) Wat wil ik ervaren in het leven?
Wat zijn de ervaringen die ik niet wil missen?
Denk aan relaties, activiteiten, spiritualiteit, alles wat je maar kunt ervaren wat jou echt gelukkig maakt.

2) Hoe wil ik groeien en mezelf ontwikkelen?
Wie moet ik worden om die ervaringen te hebben?
Denk aan intellectuele ontwikkeling, vaardigheden, eigenschappen, gezondheidsdoelen, je spirituele leven. Schrijf alles op waarin je wil groeien.

3) Hoe wil ik bijdragen aan de wereld?
Denk aan wat jij kunt bijdragen aan je relatie, vriendschappen, je familie, de organisatie, de gemeenschap, de planeet, maakt niet uit. NB Uit onderzoek is gebleken dat bijdragen aan het geluk en welzijn van anderen is de kortste weg naar vervulling.

 

Attentie: Neem 1,5 minuut per vraag, niet meer. Ga er niet diep over lopen nadenken, maar begin gelijk te schrijven zonder je pen van het papier te halen. Het gaat er niet om volledig te zijn, maar de kern te pakken te krijgen. Zet dus je timer!  

 

Ik vond het een geweldige oefening, die ruimte geeft en snel een helder kader creëert om je keuzes en handelen aan op te hangen. Wacht niet tot morgen met deze oefening, maar doe het nu! Die 5 minuten kunnen er nog wel af toch? En laat even weten of het je nieuwe inzichten gebracht heeft! 

 

Op jouw geluk, 
© AleXandra

 

Gerelateerde artikelen