Blog van een conflictbegeleider

Waar het om gaat. Een kerstverhaal.

Waar het om gaat. Een kerstverhaal.
24-12-2015 16:42

Heel dat kerstverhaal zit toch nondeju goed in mekaar. Het leent zich voor diepzinnige individuele bespiegeling, is aanleiding voor collectieve feestelijkheden, alsook een bron om flink geld aan te verdienen. Een spiritueel, sociaal en commercieel succesverhaal dus. Een verhaal dat je confronteert met het avontuur van het leven, met een hoop drama, alsook met de vraag waar het om gaat in het leven. Het kerstverhaal vertelt dat het gaat om het kind, dat symbool staat voor de essentie en potentie van het leven. Daarnaast vertelt het dat die essentie ‘goddelijk’ is: het is een goddelijk kind, een associatie die elke ouder kan plaatsen, gezien de liefde en het ontzag die er door je heen stromen bij de geboorte van je kroost. Het kerstverhaal spreekt daarmee onze diepste sentimenten en waarden aan.

 

Vanmiddag sprak ik een lieve studiegenoot van vroeger die mij vertelde zich van het leven te willen beroven... Een getalenteerde, warme, mooie vrouw van inmiddels middelbare leeftijd, met een enorme hoeveelheid problemen. Ze zei er geen gat meer in te zien en ik kon goed begrijpen waarom. Ernstige lichamelijke klachten na een ongeluk, trauma, financiële problemen, problemen in de relatie, alsook met twee van haar drie kinderen. Vooral dat laatste snijdt diep door haar ziel. De pijn van het in de steek gelaten zijn door haar kinderen. De koude logica er maar beter niet meer te kunnen zijn, omdat ze dood meer waard zou zijn dan levend. Ik dacht aan de lieve warme vrouw die ik kende, en die het nu schijnbaar niet meer lukt haar menszijn te beleven te midden van haar geliefden.

 

Hoe reageer je op zo'n boodschap? Ik had werkelijk geen idee. Ik vroeg haar, of ik haar een verhaal mocht vertellen, een kerstverhaal. Een verhaal dat ik ooit van Paul de Blot hoorde. Hij vertelde over een bedevaartplaats ergens in de Italiaanse Alpen, die naar een bijzondere kerstkribbe leidt. De pelgrims kruipen er één voor één een grot in, die steeds nauwer wordt. Ze verwachten ergens in de diepte een kerstkribbe te vinden, maar wat ze uiteindelijk aantreffen is een spiegel. In plaats van het goddelijk kind, zien ze dus plotseling tot hun verrassing hun eigen gezicht weerspiegeld. Op de spiegel staat geschreven: 'Hier ben ik mens geworden'. Met andere woorden: in het donkerste donker van het bestaan vind je jezelf. Het goddelijke / de liefde vind je niet buiten je, niet in je geliefden, niet in je carriere, niet in je bezittingen, niet in religie, maar in je zelf. In je mens zijn. Het kerstkind, dat ben jij.
Aan de andere kant van de lijn bleef het eerst stil. En toen: 'Maar het doet zo'n pijn Alexandra, ik trek het gewoon niet meer.' 

Nee, dat begrijp ik, zo gemakkelijk gaat dat niet. 
Al hoopt iets in mij vurig dat de kerstboodschap toch ergens landde in haar. 

 

 

Gerelateerde blogs

Blog: Kerststress. Persoonlijk blogje over het integreren van mijn strijdvaardige kant, dec 2014

Gedicht: Als iemand mij nou maar had opgeraapt, okt 2013

Blog: Hoe word je gelukkig? Mijn visie op deze universele lezersvraag, sept 2013